system transportowy, stosowany w sieciach telekomunikacyjnych o dużym (krajowym, światowym) zasięgu. Podstawową cechą SDH jest synchroniczność przekazu oparta na stałej ramce transmisyjnej. Zasadniczą cechą systemu jest możliwość bezpośredniego wydzielania lub łączenia w sygnał zbiorczy wielu strumieni składowych. Jako podstawową przyjęto przepływność 155 Mb/s dla modułu transportowego STM-1. Przepływności wyższych poziomów są wielokrotnością poziomu podstawowego, uzupełnioną o nagłówek, i wynoszą odpowiednio: STM-4 (622 Mb/s), STM-16 (2,5 Gb/s), STM-32 (5 Gb/s) i STM-64 (10 Gb/s).

jest umową pomiędzy klientem a dostawcą usługi i stanowi potwierdzenie utrzymania gwarancji poziomu jakości usługi. W przypadku niedotrzymania przez dostawcę usługi gwarantowanych parametrów klient otrzymuje bonifikaty finansowe.

cecha protokołu IP pozwalająca na samodzielne określenie drogi, jaką pakiet ma dotrzeć do celu. Implementowana jest w mostach, przełącznikach i routerach topologii Token Ring. Odpowiednie informacje umieszcza się w nagłówku IP. Router po odebraniu takiego pakietu, zamiast samodzielnie wybrać następny skok, wyśle go według wskazań w nagłówku. Można w ten sposób zażądać, aby pakiet z hosta A został przesłany do hosta C, ale za pośrednictwem hosta B.

protokół zapewniający poufność i integralność transmisji danych oraz zapewnienie uwierzytelnienia. Opiera się na szyfrach asymetrycznych. Zaletą protokołu jest fakt, że działa on na warstwie TCP, a więc można łatwo zastosować do zabezpieczenia protokołów warstwy aplikacyjnej (np.: telnet, HTTP, gopher, POP3).